Najważniejszy wniosek
Randomizowane badania nad łagodzeniem bólu po implantowym powiększeniu piersi przynoszą mieszane wyniki. Omówienie rozdziela techniki blokad, badane grupy i okresy obserwacji, w tym jedno badanie obejmujące różne zabiegi.
Ból po powiększeniu piersi może wynikać z kilku tkanek i mechanizmów, w tym z nacięcia, preparowania loży oraz — gdy implant umieszcza się pod mięśniem piersiowym większym — z udziału mięśnia. Wielomodalne uśmierzanie bólu łączy metody takie jak leki nieopioidowe i znieczulenie regionalne. Blokada nerwów piersiowych jest jedną z możliwych składowych; jej efekt zależy od techniki, czasu wykonania i pozostałych elementów znieczulenia. Poniższe badania nie ustanawiają jednego schematu odpowiedniego dla wszystkich.
Te nazwy opisują różne płaszczyzny iniekcji. PECS I polega na podaniu środka znieczulającego miejscowo między mięsień piersiowy większy i mniejszy i ma przede wszystkim wpływać na nerwy piersiowe przyśrodkowy i boczny. PECS II dodaje głębszą płaszczyznę między mięśniem piersiowym mniejszym a zębatym przednim, co może rozszerzać znieczulenie w kierunku bocznych gałęzi międzyżebrowych i ściany klatki piersiowej; w cytowanym badaniu S-PECS łączył PECS II z blokadą płaszczyzny mięśnia zębatego przedniego. Ta anatomia pomaga wyjaśnić, dlaczego blokada ukierunkowana na ból związany z mięśniem może nie obejmować wszystkich dolegliwości skóry, tkanki piersi ani loży operacyjnej. Rozchodzenie się środka i efekt kliniczny są zmienne; opisy te wyjaśniają badania, a nie zalecają techniki. Opieka wielomodalna koordynuje uzupełniające metody, by oddziaływać na różne szlaki bólowe i ograniczać poleganie na jednej klasie leków. [2]
Wyniki badań dotyczących powiększenia piersi
W dwuośrodkowym, prospektywnym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą Aarab i współpracownicy przeanalizowali 73 kobiety poddawane estetycznemu implantowemu powiększeniu piersi w znieczuleniu ogólnym: 35 otrzymało przed nacięciem blokadę PECS I i II, a 38 nie. W obu grupach stosowano ustandaryzowane wielomodalne uśmierzanie bólu, w tym paracetamol i niesteroidowy lek przeciwzapalny. Najwyższy wynik bólu w numerycznej skali NRS 0–10 w ciągu pierwszych sześciu godzin po ekstubacji wynosił średnio 3,9 (SD 2,5) z blokadą i 5,2 (SD 2,2) bez niej; różnica wyniosła −1,2 punktu (95% CI od −2,3 do −0,1; P=0,036). Maksymalne wyniki w dniach pooperacyjnych 1.–5. wynosiły odpowiednio 2,2 (SD 1,9) i 3,2 (SD 1,7; P=0,032). NRS to ocena pacjenta od 0 (brak bólu) do 10 (najsilniejszy ból); jednopunktowa różnica opisuje średni kontrast grup i nie przewiduje wyniku jednostkowego. Przedział ufności wskazuje zakres efektów zgodnych z danymi; tutaj nie obejmuje zera, ale oszacowanie jest umiarkowane i pochodzi z jednego badania. [1]
W tym samym badaniu skumulowane zużycie opioidów przeliczone na doustne ekwiwalenty morfiny było niższe z blokadą: mediana 0 mg [0–21] wobec 21 mg [0–31,5] od 6. godziny do 1. doby (P=0,006) oraz 0 mg [0–21] wobec 21 mg [0–51] w dniach 1.–5. (P=0,002). Abstrakt nie definiuje zakresów w nawiasach kwadratowych, więc nie należy nazywać ich przedziałami ufności ani rozstępami międzykwartylowymi. Niższa mediana w grupie nie oznacza, że każdy uczestnik uniknął opioidów. [1]
Znacznie mniejsze badanie kontrolowane placebo z porównaniem po obu stronach ciała sprawdzało samą PECS I u 14 kobiet po obustronnym implantowym powiększeniu piersi z implantami pod mięśniem. Każda otrzymała bupiwakainę po jednej stronie i sól fizjologiczną po drugiej, będąc własną kontrolą. Głównym wynikiem był ból spoczynkowy 30 minut po przybyciu na salę wybudzeń: średni NRS 3,75 (95% CI 3,13–4,37) po stronie z bupiwakainą i 4,00 (3,50–4,49) po stronie z placebo. Po 24 godzinach średnia po obu stronach wynosiła 2,29 (95% CI 1,56–3,01). Sześć uczestniczek zgłosiło mniejszy ból na sali wybudzeń po stronie aktywnej, pięć po stronie placebo, a trzy nie zauważyły różnicy między stronami. Autorzy nie stwierdzili wyraźnej korzyści tej metody PECS I. Przedziały ufności 95% znacznie się pokrywają; pokazują niepewność wokół średniej dla każdej strony, a nie dowodzą równoważności. To małe badanie nie wykazało wyraźnego dodatkowego zmniejszenia bólu po PECS I. [2]
Osobne randomizowane badanie jednoośrodkowe objęło 30 kobiet po implantowym powiększeniu piersi implantami silikonowymi. Piętnaście otrzymało łączoną blokadę płaszczyzny mięśnia zębatego przedniego i PECS II (S-PECS), a 15 sól fizjologiczną; wszystkie obserwowano na sali wybudzeń oraz po 4, 6 i 12 godzinach. Autorzy podali niższe wyniki bólu w każdym punkcie oraz o 74% mniejsze prawdopodobieństwo zgłoszenia prośby o lek przeciwbólowy w grupie S-PECS (P<0,05). Abstrakt nie podaje liczby zdarzeń, różnicy bezwzględnej ani przedziału ufności. Względne zmniejszenie liczby próśb nie jest oszacowaniem zmniejszenia dawki opioidów, a obserwacja kończyła się po 12 godzinach. [4]
Badanie obejmujące różne zabiegi wymaga ostrożności
Ciftci i współpracownicy losowo przydzielili 90 pacjentów do grup z przedoperacyjną PECS I, pooperacyjną PECS I lub kontrolnej (po 30 osób). Chociaż tytuł i deklarowany cel dotyczą powiększenia piersi, tabela 1 pełnego tekstu wymienia zarówno redukcje, jak i powiększenia: odpowiednio 12, 17 i 10 powiększeń w grupach. Wyników nie przedstawiono osobno według operacji. Artykuł podaje niższe wyniki bólu w skali VAS i zużycie opioidów w grupie przedoperacyjnej, ale nie można przypisać tych rezultatów wyłącznie pacjentkom po powiększeniu. Głównym punktem końcowym było zużycie opioidów w pierwszych 24 godzinach; ból oceniano w skali wzrokowo-analogowej VAS 0–10 po 1, 2, 4, 8, 16 i 24 godzinach. Tabela podaje wartości opioidów bez jednostki, więc nie można ich tu interpretować jako dawki. [3]
Dlaczego wyniki się różnią
Badania zadają podobne, ale odrębne pytania. Największe bezpośrednie badanie dodawało PECS I i II do standardowego schematu leków i obserwowało wyniki przez pięć dni. W małym badaniu z porównaniem po obu stronach ciała samą PECS I zestawiono z solą fizjologiczną. Badanie S-PECS sprawdzało jednocześnie dwie płaszczyzny blokady, lecz w abstrakcie podano tylko względny wynik dotyczący próśb o lek. Badanie Ciftciego porównywało czas wykonania blokady, ale mieszało przypadki redukcji i powiększenia. Wyników i populacji nie należy nieformalnie łączyć w jedno oszacowanie.
Wielomodalne uśmierzanie bólu oznacza koordynację więcej niż jednej metody; nie oznacza, że każdy pacjent potrzebuje blokady nerwów lub że można zawsze uniknąć opioidów. Badania mierzyły głównie krótkotrwały ból i użycie leków. Nie dowodzą, że blokada poprawia sprawność ramion, czas wypisu, gojenie ran, powrót do pracy, możliwość ćwiczeń ani gotowość do podróży. W badaniu 14 osób nie zgłoszono powikłań związanych z blokadą, ale taka próba jest zbyt mała, aby potwierdzić bezpieczeństwo lub wykluczyć rzadkie szkody. Indywidualne decyzje należą do zespołu chirurgicznego i anestezjologicznego prowadzącego pacjenta.
Pytania do omówienia z zespołem klinicznym
Zapytaj, jak planowana loża i nacięcie wiążą się z planem przeciwbólowym oraz czy przewidywane koszty i podany koszt powiększenia piersi w Turcji obejmują ten sam zakres opieki. Osobno ustal, czy zakwaterowanie, transfery, leki lub kontrole są uwzględnione w pakiecie powiększenia piersi; sama etykieta włączenia usługi nie potwierdza jej klinicznej przydatności.
- Jakie tkanki i położenie implantu dotyczą planowanej operacji i jaki mogą mieć wpływ na spodziewany ból?
- Jakie leki i techniki regionalne obejmuje plan oraz jakie dowody uzasadniają to konkretne połączenie?
- Jakie są oczekiwane korzyści, ryzyka i alternatywy proponowanej blokady w tym przypadku?
- Jak ból będzie oceniany i leczony, jeśli początkowy plan nie wystarczy, również po wypisie?
- Jakie objawy wymagają pilnej porady klinicznej i z kim należy się skontaktować?
Dostęp do źródeł i oświadczenia
Pełny tekst był dostępny dla badań Desroches i Ciftciego. Omówienie wyników Aaraba i Sforzy opiera się na abstraktach; nie dopisujemy szczegółów, których tam nie podano. Autorzy Desroches podali wsparcie ze strony oddziału, brak finansowania zewnętrznego i ujawnili, że jeden z autorów otrzymał honorarium za konferencję Allergan w 2017 r. Ciftci i współpracownicy napisali, że badanie nie było finansowane, i zadeklarowali brak konfliktu interesów. Na podstawie abstraktów Aaraba i Sforzy nie można zweryfikować finansowania ani konfliktów interesów. W rekordach PubMed/PMC sprawdzonych 18 października 2026 r. nie wyświetlono informacji o korekcie ani wycofaniu publikacji; sprawdzenie rekordów nie jest niezależnym dowodem braku takiej informacji.
Just Clinic Istanbul jest niezależną platformą marketingową i pozyskiwania zapytań, a nie podmiotem leczniczym ani pośrednikiem turystyki medycznej. Zapytania mogą być udostępniane upoważnionym partnerom ochrony zdrowia za zgodą osoby, której dotyczą.
Piśmiennictwo
- Aarab Y, Ramin S, Odonnat T, Garnier O, Boissin A, Molinari N, Marin G, Perrigault P-F, Cuvillon P, Chanques G. “Pectoral Nerve Blocks for Breast Augmentation Surgery: A Randomized, Double-blind, Dual-centered Controlled Trial.” Anesthesiology. 2021;135(3):442–453 (numer z 1 września 2021 r.); opublikowano online 28 czerwca 2021 r. DOI: 10.1097/ALN.0000000000003855; PMID: 34195767.
- Desroches J, Roy M, Belliveau M, Leblanc B, Beaulieu P. “PECS I block for postoperative analgesia in patients undergoing breast augmentation surgery: a randomized double-blind placebo-controlled study.” Brazilian Journal of Anesthesiology. 2020;70(4):333–342 (numer lipiec–sierpień); opublikowano online 12 lipca 2020 r. DOI: 10.1016/j.bjane.2020.07.004; PMID: 32792131; pełny tekst: PMC9373589.
- Ciftci B, Ekinci M, Celik EC, Karaaslan P, Tukac IC. “Ultrasound-guided pectoral nerve block for pain control after breast augmentation: a randomized clinical study.” Brazilian Journal of Anesthesiology. 2021;71(1):44–49 (numer styczeń–luty); opublikowano online 25 grudnia 2020 r. DOI: 10.1016/j.bjane.2020.12.004; PMID: 33712252; pełny tekst: PMC9373212.
- Sforza M, Saghir R, Saghir N, Husein R, Okhiria R, Okhiria T, Sidhu M, Poojary M. “Assessing the Efficacy of the S-PECS Block in Breast Augmentation Surgery: A Randomized, Double-Blind, Controlled Trial.” Plastic and Reconstructive Surgery. 2024;153(1):1e–9e (numer ze stycznia 2024 r.); opublikowano online 4 kwietnia 2023 r. DOI: 10.1097/PRS.0000000000010492; PMID: 37010475.